Söyleyin ömrümün yazı baharı
Söyleyin ömrümün yazı, baharı
Niye yaprak döker dalım zamansız?
Gözlerim tanımaz canı, cananı
Figan dolu gönlüm ağlar zamansız
Kaybolmuş ne varsa hayattan yana
Yeşilli mavili bahar gayb’ana…
Bilmem ki bu yolun sonu ne yana
Gençliğime düşen cemrem zamansız
O sonsuz, o engin, o dünya nerde,
Yitirilmiş hayat, o günler nerde?
Mazim kayıp kayık, zor denizlerde
Dalgalar dört yanım alır zamansız
Okşasa da rüzgâr solgun tenimi
Çiçekler süslerse hayallerimi
Bir toprak kokusu yakar genzimi
Hazan vurur bahçem kurur zamansız
Burada ömür biter yollar tükenir
Bitmeyen dertleri kalemler bilir
Bu şarkı bin yıldır ömür tüketir
Maveradan haber gelir zamansız