Seni Sevmek Efendim

Ah canım, ah cananım damarımdaki kanım!
Gözümdeki ışığım, kalbimdeki dermanım
 
Sana hissiyat dökmek ben kölene nasipmiş
Biz kölelerin, senin her halini özlermiş
 
Efendim iki gözüm, gülde kim gülzar da kim?
Senin kokun var iken reyhan kim karanfil kim?
 
Ab-ı hayat ararmış dünyada bazı gözler
Demem o ki o gözler senden bi-habermişler
 
Sen gideli efendim can ıslak, canan ıslak
Ten ıslak, secdem ıslak, dillerde sözler ıslak
 
Hiç susmadı sultanım bir ah-u zar içimde
Ben hem yetim hem öksüz hem sensizim bu çölde
 
Sevgiliye kavuşmak en güzel zaman derler
Bize sonu sen olan hasret dünyalar eder
 
Seni sevmekle bulduk sevginin varlığını
Seni sevmekle aldık iki cihan şanını
 
Neccaroğullarının küçük kızları bizdik
Her gün ravdana gelip gözyaşları dökendik
 
Biz “anamız babamız feda olsun” dedik ya
Laf değildi efendim, en kalbi hissiyatla
 
Sana salat, sana selam etmezse o diller
Bir daha konuşmasın ebkem oluversinler
 
Sen efendim sultanım rabbimizin habibi!
Gözlerimizin nuru, ümmetin atan kalbi
 
Seni sevmek efendim, çölde su bulmak gibi
Seni sevmek efendim, dertlere derman gibi
 
Seni sevmek efendim, içivermek Kevser’den
Seni sevmek efendim, geçivermek sırattan
 
Seni sevmek efendim, unutmak cümle derdi
Seni sevmek efendim, dünyalar saadeti
 
Sen efendim, sultanım, Rabbimizin habibi!
Gözlerimizin nuru, ümmetin atan kalbi
 
Mehmet  Salih Gönül / İnzar Dergisi – Nisan 2013 (102. Sayı)