Dizildi yollara kervan
Kervan aşk yüklenmişti
Kervan dert yüklenmişti
Hicret bir geçiştir
Yollar girift,
Geçit vermeyen bir çöl
Yavrusunu arayan anne
Annesini geride bırakan yavru
Bu ne çetin muamma
Bu ne hazin bir son
İşbu mukaddes belde
Bu kadar karanlık
Ve bir o kadar soğuk
Hiç olabilir miydi?
Ruhumu saran kasvet
Hutbemi bölen çığlık
Kimin yanıltsamasıydı?
Bir seher vakti gülüm
İklim değiştirdi vatan,
Benden kalan onca hınç
Senin ellerinde zaman
Zamanın döndüğü an
Zamanın öldüğü an...
Bir kıyam bir inkılâp
İbrahim’den Hüseyin’e
Her hicret bir şaha kalkıştır
Görünmez orduların ayak izinden
Bir avuç nur aldı
Bedevi rehber
Ve düştü yollara
En Kutlu Rehber
Sürdü ellerini dağın sırtına
Titreyen dağ
Dile geldi
Gam dolu mağara
Aşka geldi
Nebi’den kopmayan Arkadaş!
Ey kutlu Sahabi!
Uçsuz bucaksız sahraya
Tur dağına Sina’ya
Ve şu Emin Belde’ye
Sığmayan mukaddes sır
Senin sinende saklı
Bir bekleyiştir hicret
Gözlerin feri nerde
Ruhun gevheri nerde
Sarsılmaz iman ile
Bu bekleşen topluluk
Âdem’den kıyamete
Zamana düşen sancı
Bu en sonuncu halka
Ufuk çizgisinin en ince noktasında
Görmeselerdi Sen’i
Kıyamet kopacaktı
Güneş dürülüp
Yıldızlara çarpacak
Dağlar hallaç pamuğu
Denizler kaynayacak
Bedrin ışığı sönüp
Ademde batacaktı.
Taze bahardır hicret
Deste deste gül
Deste deste aşk
Kırlarda yasemenler
Zambaklar, menekşeler
Hangi vakit açacak
Gönül bahçelerinde
Ahuzar eden bülbül
Kap kara bir sevdaya
Varlığını satacak
Karanlıktan nurlara
Zemheriden rabiye
Hiç durmadan yol alan
Ey muhacir Mücahid!
Şakağını sızlatan
Bir sancıyla da olsa
Attığın her göçek adım
Bir bahar doğuracak
Beni inşa et hicret!
Ad ve Semud; ve Eyke
Babil, Mısır ve Roma
Ve nice debdebeler
Yıkılsın birer birer
Sen kalacaksın bir tek
Hep âbâd olacaksın
Zaman denen mefhumun
Mekânda tecellisi
Isıtan ve ışıtan
Her sonsuzluk nurunun
Karanlık asırlara
Gizemkâr esrimesi
Bekke’de yoğrulur harç
Yesrib’te Medeniyet
Beni inşa et hicret!
Nasıl bir dokunuştur
Musa’nın ellerinden
Yarılır yedi deniz
Âsa’da mı keramet?
İsa Mesih göklere
Usül usül çıkarken
İner dingin ve vakar
İbrahim ateşlere
Cennetler doğuruyor
Bu kıpkızıl cehennem
Sen’den Sanadır hicret
Bu göçkünlük, göçerlik
Öylesi gitmek değil
Sonsuzluğu devşiren
Her adım bir kıtaya
Hayat veren muhacir
Bir baht-ı kara değil
Nebiler Efendisi
Rahmeti her cihanın
Rahmetin ta kendisi
Ol Hazreti Peygamber(SAV)
Âşıklar Mustafa’sı
Hicret ile müsemma
Ol cennetin Rüyası...
Nurullah Gülsever / İnzar Dergisi – Aralık 2012
Nurullah Gülsever