Diyelim ki dağlar hakkında soru soran sizin çocuğunuzdur. Artık siz çocuğunuzun seviyesine göre dağlar hakkında bildiğiniz şeyleri anlatacaksınız, belki en yakınınızdaki dağlardan, tepelerden örnekler vereceksiniz.
Dağlar hakkında soru sorulan kişi eğer bir coğrafya öğretmeniyse yeryüzünün tamamından, denizlerden, okyanuslardan, çöllerden, ovalardan başlayarak sözü dağlara getirecek; sıra dağları, volkanları, kısaca bu konuda öğrendiği şeyleri aktaracak size.
Eğer bu soruyu bir jeoloji mühendisine sormuşsanız yer kürenin nasıl oluştuğundan başlayacak, sözü yeryüzünün tabakalarına getirecek, bu konuda şu ana kadar bilimin elde ettiği her şeyin özetini çıkaracak size.
Yok, eğer bu soru bir peygambere sorulmuşsa…
Tâhâ Suresindeki “Sana dağlardan soruyorlar” ayet-i kerimesi beni her okuduğumda düşündürmüştür.
Aslında bu soru Peygamber Aleyhisselam’a sorulmuş gibi fakat cevabını Allah Teala vermektedir;
“De ki, Rabbim onları un ufak edecek, savuracaktır.”
“Yerlerini dümdüz edip bomboş bırakacak.”
“Orada artık ne bir kıvrım, ne bir tümsek görürsün.”
“O gün herkes o çağrıcıya uyar, ondan kaçıp kurtulma imkânı yoktur. Rahman’ın heybetinden bütün sesler kısılmıştır, nefes hışırtısından başka bir şey duyamazsın.”
“O gün –Rahman’ın izin verdiği ve sözünden hoşnut olduğu kimseler müstesna- şefaatin bir yararı olmaz….” Taha 105-111)
Daha ayetleri okumaya, yani kıyamet sahnesini izlemeye devam edebilirsiniz.
Dağlar hakkındaki bu soruya verilen cevaplar üzerinde biraz düşünelim.
Babanın, coğrafya öğretmeninin ve jeoloğun verdiği cevapların hepsi de doğru olabilir. Bu kişiler bildikleri, öğrendikleri ve bugüne kadar kendilerine ulaşan bilgileri bize aktarmışlardır. Fakat bu insanlar bu yolla öğrenecekleri bilgilerin zirvesine kadar ulaşsalar da dağların bir gün savrulup toz duman, un ufak olacağını söyleyemeyeceklerdir.
Çünkü orası nübüvvete aittir, o alan vahyin alanıdır.
Vahyin alanı ise Gayb’dır.
Peygamberlerin en önemli özellikleri ise, vahye muhatap olmaları, Allah’ın kendilerine bildirdiği gaybî haberleri bize aktarmaktır.
Ve biz müminlerin yaptığı da söz konusu bu gayba iman etmektir.
Dikkat ediniz, zaten iman gaybadır. “Ellezîne yü’minûne bilgaybı”
İman ettiğimiz her şey gayptır. Allah Teala bizim için gayptır, melekler gayptır, kıyamet ve yeniden diriliş gayptır, mahşer gayptır, cennet gayptır, cehennem gayptır.
Hatta peygamberlerin peygamberliği de gayptır, hiç kimse vahiy getiren Cebrail’i görmemiştir, sesini duymamıştır. Peygamber Aleyhisselam bize bir şeyler söylemiş biz de ona inanmışızdır.
Zaten bu şekilde gayba iman ettiğimiz için karşılığını alacağız.
Hani bütün peygamberler Beşîr ve Nezîr, yani Müjdeleyici ve Uyarıcı ya, işte müjdeledikleri ne varsa hepsi bizim için gayptır, uyarıp korkuttukları ne varsa yine bizim için gayptır.
Buradan şöyle bir neticeye de varabiliriz. İman ettiğimiz gaybı bilimle ispat etmeye çalışmak boşuna bir uğraştır. Çünkü siz eğer gayba ait bir şeyi bilimle, laboratuvarda ispat ederseniz o gayp olmaktan çıkar, dolayısıyla iman konusu olmaktan da çıkar.
Bir başka şey, söz konusu ettiğimiz şu ayetleri şimdi bir daha gözden geçirelim. Kıyametten bir sahne getiriliyor gözümüzün önüne.
Eğer dikkat ederseniz sıradan bir insan, IQ’sü düşük bir kişi bile bu sahneyi hiç zorlanmadan gözünün önünde canlandırabilir, tahayyül edebilir.
Kur’an’ın birçok yerinde canlandırılan kıyamet, diriliş, cennet, cehennem sahnelerinin durumu hep böyledir, çok büyük bir zekâya sahip olmaya gerek kalmadan herkesin başarabileceği bir durumdur. Eğer sadece üst seviyedeki insanlar anlayabilseydi bu durum Allah’ın adaletine aykırı olurdu.
Sonra unutmayalım, Kur’an’ın anlattıklarını okumakla birlikte her ne zaman gözümüzün önünde canlandırmaya çalışırsak o derece imanımız ve yakînimiz arttıkça artar. Fark etmez, ister cennet sahnelerini canlandıralım ister cehennem sahnelerini.
Mehmet Göktaş
Mehmet Göktaş