Sensizlikten çoraklaşmış gönüllere artık yağ. Yağ ki gönüller varlığınla coşsun. Kederler sona ersin, âlem nurlara yeniden gark olsun. Hayat bulsun nebatat ve cemadat, yer ve gök varlığınla şeref bulsun.
Ey on sekiz bin âleme Mustafa! Gelişin varlığa şeref sunsun, mazlumlara sefa olsun… Her sözün yeniden hayat bulsun günümüz Yesriplerinde, nefesin yükselsin yine mescidin minberinden ve yaşansın Bedirlerin ve Hayberlerin yalnız Senin önderliğinde, bir Senin izinde…
Yağ üstümüze ey nisan yağmuru sağanak sağanak. Böylece hayat ver ölü kalplerimize. Nefes ver üstümüze, şeref ver evlerimize, yurdumuza, barkımıza… Gönüllerimiz Senle sürura ersin. Kahrolan bir gençlik yeniden hayat bulsun. Bitsin artık nefislerin esareti. Bitsin zulüm üstüne payidar olmaya kalkanların devleti. Can bulsun insanlık Senin sesinle. Hayat bulsun varlıklar can veren o nefesinle. Ve yeniden meydanlara dökülsün Yesriplerin. Talaal bedrü desin tek bir ağızdan bekleyenlerin. Ölü toprağa can ver ki tüm âlemlere rehber olsun sözlerin…
Susuz hayat nasılsa Sensiz insanlık o… Ey gecelerin karanlığını yırtan şafak. Fecirlerin doğsun artık üzerimize… Yırtılsın tüm karanlıklar, devrilsin zulüm tahtları. Yeniden kızıl bandajını bağlasın Ebu Dücanelerin, tüm malını yoluna döksün Ebu Bekir ve Ömerlerin. Yeniden dirilsin dört yanında dünyanın Ammar ve Yasirlerin…
Hayaller üzerine bir dünya kurduk, bilmem kaç bin yalana aldandık. Yüksek binalara dikildi gözümüz, cazibedar hülyalara kaydı gönlümüz. Bir dünyanın cazibesine aldandık, bir de gönlü hayallere kaptırdık. Hakikat düşman kesildi yüreğimize, adalet düşman oldu devletimize. Ne hürriyeti savunduk hakkınca, ne de adaleti kaim ettik kıvamınca. Darmadağın oldu yuvalarımız, viraneye döndü evimiz ve barkımız. Haydutları iktidar ettik yeryüzümüzde. Zulümlere çanak tuttuk hep gönlümüzde. Senden sonra mercanlardan saraylar kurduk. Aç yatan kardeşimiz olunca bizler yalanla avuna durduk. Ey gönül sultanı, yağ gönlümüze. Yağ ki Nisan yağmurlarıyla hayat bulalım. Böylece huzura adım adım varalım. Yağ ki yeniden anlasın insanlık Seni. Yeniden kavrasın yüceliğini. Bitsin artık zulümler tek tek. Yerlere devrilsin zalimler yek bi yek. Adalet sarayları kurulsun yeniden Afrika’dan Asya’ya. Rahmet esintileri essin denizlerden sahraya. Ve yeniden yola çıksın orduların yıkmak üzere Hayberleri, Kayserleri, Kisraları… Saf saf olsun tüm müminler ardınca, feda etsin yoluna anaları, babaları, canları… Ey nebiler zincirinin son halkası, peygamberler hatemi, son dinin nebisi, âlemin Muhammed Mustafa’sı…
Ey i’tidal ve dengenin Peygamberi!
Ardınca melekleştirmeye kalktı kimileri seni. Akıllarınca yüceltiyorlardı peygamberleri. Söküp attılar hayatın her alanından. Değer verme adına tahkir ediyorlardı anlamayınca nübüvvet misyonundan. İnsanüstü kıldılar bedenini, canını. Anlamadılar bir türlü “Ben kuru et yiyen bir kadının oğluyum” nidalarını. İzlenmeyen, örnek alınmayan bir misyon yüklediler Sana. Adın sevda ile titretirken gönülleri, dinin Süreyya yıldızı kadar uzaklardan seyreyledi ümmetinin halini. Bir de bu ifrata tefrit ile cevap verenler. Seni sadece bir postacı gibi görenler. O mükemmel bir nebiydi geldi ve gitti. Onun bu dünyada ölümüyle işi bitti diyenler. Seni tarihin karanlıklarına gömenler, misyonunu da Mekke’ne, Medine’ne has bilenler. Kur’an bize yeter peygambere ne gerek sözleri. Muhammed geldi vazifesini yapıp gitti ve her şey bitti terennümleri. Yine bunlarca da izlenemedin.
Örnekliğin 15 asır öncesine hapsoldu. İnsanlık, nurundan mahrum oldu. Sen Rabbinin kitabında vasfettiği gibisin. Gönderilişin âlemlere rahmet, hayatın tüm inananlara en iyi örnek. Tabi olmadıkça Sana, boş bir iddia Allah’ı seviyorum demek. Her sözün, davranışın ve amelin, kurtuluşuna işaret ediyor dünya ve ahiretin. Ey kendisi gibisi gelmemiş olan nebi. Tevrat’ın Münhemennası, İncilin Farakliti ve Kur’an’ın Ahmedi. Gel yeniden misyonunla cihana. Sünnetinle gel, devletinle gel, izzetinle gel dünyama…
Ey Rabbinin, meleklerinin ve müminlerin kendisine salât ettiği! Sünnetin yeniden ihya olsun ulemada ve ümerada, havasta ve avamda, gençlikte ve ihtiyarda… Misyonun yeniden hayat bulsun ahir zamanın meydanlarında… Ve siretin izlenilsin adım adım tüm diyarlarda…
Zülfikar Fırat / İnzar Dergisi - Nisan 2012
Zülfikar Fırat