Mavi

Ölüm ne renktir a dostlar
Koyu mudur açık mı?
Al mıdır mor mu?
Ben mavisini bilirim dostlar
Bir ecel denizinin tam ortasında
Her mermisinin kin kustuğu
Kahpe tüfeklerin namlusuyla gelen
Üstelik yaşım on dokuzken
Başucumda Furkan doğan gecelerde
Uykuya inat gaflete inat
Ölümün her rengine inat
Her şekline
Tenimde Gazze çiçekleri büyütürüm
Bir çocuğun mavi gözlerinde

Sahi dostlar
Deniz mavi gök mavi
Ali Haydar bengi sular mavi
Ortasında kalmışım ölüm mavi
Ah ki
Bir Çapakçur sabahı seher vaktinde
Genç kalesinde kılınan
Namaz hasretim olur
Ve bir de
Kudüs`te
Yani ümmetin gözyaşında
Siyonistsiz bir secde
Yahudisiz bir dua
Bir de
Gözünde yaş olmayan bir ananın elleri
Göğsümün kanayan yarsına
Bir çalımlık merhem olur

He ya dostlar
Kahkahalar ardına düzülen şükürler
Ekran karşısındaki vahlar
Varsın utancın gölgesinde kalsın
Utanç nedir bilmeyen yüzler
Ellerimde kor gözlerimde sevinç
Hasret öğütür yüreğim
Mavi Marmara`da
Yunusun mabedgahları gülümser
Eşlik eder seferime
Fahri yaldız el sallar
Ufukta görünen
Fahr-i kâinatın tebessümüne

Kulak verin dostlar
Gazze`ye ölüm yağıyor
Gazze`ye zulüm
Kudüs namustur dostlar
Bir avuç kahraman namus korumaktalar
Silah olmasın
Top, tüfek, tank olmasın
Feda edilecek bir evlat
Şehit verilecek babalar var
Gazze’de ölüm Gazze’de kan var
Makam koltuklarında dursun ahlar
Yükü iman olan bir kervan
Mavi bir çölden yola çıktı
Gazze’ye kardeşlik taşımaktalar
Kudüs’e dualar
Siyonist’e kin
Siyonist’e öfke taşımaktalar
O kara bağrına zalimin
Necdet yıldırım gibi düşer
Kerrarı hatırlarım
Gönüllere Selahadin-i Eyyubi
Yüreklere cemre düşer

A dostlar
Son limanı
Cennettir bu geminin
Yahya’nın gözleri
Zekeriya’nın yüreğidir
Bir ağaç kovuğunun bağrı şahittir
Musa’nın elindeki asa
O yüce resul şahittir
Cenneti Cevdet kılıçlar gölgeler
Şeyh Ahmet yasinin sabrı
Rantisinin tebessümü
Yahya Ayyaş’ın cesareti gölgeler
Firavunlar piramitler yaptırsın
Yahudi efendilerine
Kudüs’e düşen dualar
Zulüm devirmekteler

Hele dostlar
Nice yıllar bitti
Nice mevsimler
Gözlerim bahara hasret
Ellerim güze teslim
Sahi
Soğuktan mı çatlayıp morarmış yüzüm
Yoksa utançtan mı?
Düşünmeden yaşarken
Ve nakde çevirmenin hesabını yaparken
Geçen her anın
Hangi yüzle Gazze’nin
Yüzüne bakarım
Oysa Cengiz Akyüz belirir
Yüzü ak olanların
Ön safında

Bir de dostlar,
Bazen olur yaşamak
Uzansam ellerim değecek
Gözlerimse esaretinde durur
Kudüs’ün her zerresinin
Lakin
Her derde derman bulunur da
Hasretin ey Kudüs
Yürek yaram olur
Çöreklenir içime
İmtihanın Çetin Topçuoğlu bilir
Vuslatına binek bir gemide
Gözleri seni arar
Seni arar da
Kavuşmak mahşere kalır
Bir şehadet seferinde

Hatırlayın dostlar
Firavuna Musa
Nemruta İbrahim
İşte Kudüs
İşte Gazze
Damarlarında özlem dolaşır
Umut seferlerinde
İşte İbrahim Bilgen
Elinde put kıran bir balta
Siyonist’in yüreğine
Korku salmakta
Ey Kudüs ey Kudüs
Bir sözüm var
Son bir sözüm
Göğsümdeki kalp
Hasretinle atmakta

Görün dostlar
Ölümse bu yolun sonu
Şikakiler kasamlar gitti
Nice babayiğitler
Gelinlik kızlar gitti
Ölümsüz bir sevdadır bu
Cengiz Songür gitti
Anlamasın bilmesin nasiplenmemişler
Bir sevda tomurcuğu patladı
Olması gerekendi bu
Öyle korkakça değil
Öyle şerefsizce değil
Onurun en hasıyla sonlandı
Yaşanması gerekendi bu
Suskunluk şöyle dursun
Yılgınlık ötelerde kalsın
Zulme rıza zulümdür
Susulmaz kardeşler
Durulmaz kardeşler
Bir tekbir sesiyle kalkalım
Söylenmesi gerekendi bu

Salih Gönül / İnzar Dergisi – Mayıs 2012 (92. Sayı)