Aslan doğuran anne, yiğit büyüten toprak , Yeniden sancılandı umutla haykırarak .
Hep karanlık vakitler zamanlardan bir zaman
Gaflet çöl gibi sarmış yürekleri dört yandan
Maya tutmuş ki heyhat zulüm dolu ellerin
Kalpleri kirletilmiş gencecik sinelerin
Bir feveran yayılmış dağa taşa her yere
Gönüller kilitlenmiş bir mübarek habere
Aslan doğuran anne, yiğit büyüten toprak
Yeniden sancılandı umutla haykırarak
Ve ekinler boy verdi hep haneler şenlendi
Hüseyin çıktı yola Kûfe titreyiverdi
İhanetin adı da yüzü de değişse de
Hüseyin değişmedi mirası vasisinde
Ve kutlu bir kervan bu her biri birer edip
Yola çıktılar candan dünyayı terk eyleyip
Kalpten gelen bir çağrı gönülden bir davetle
Haykırdılar İslam’ı sükût ve seda ile
Yırtıldı teker teker zulmün kara perdesi
Zalimleri devirdi yükselen tekbir sesi
Can bedene sığar mı bir mazlum ağlıyorken
Hüseyin oturur mu zulüm kol geziyorken
Şimdi kıyam zamanı ey ehl-i İslam kalkın
Varsın kılıç olmasın iman ile kuşanın
Değil mi ki her cana bir gün ölüm gelecek
Öyle ise bu hali, şehadet süsleyecek
Bana ölümü değil yaşamını anlatın
Hüseyin hiç ölmedi, buna böyle inanın