Kurban

Kurumuş toprağa
Solgun mevsimlere
Ve
Çatlayan eller üstüne
Yer yüzünün en ücra köşesine
En kalabalık şehirlerine
Afrika’da bir zenciye
Avrupa’da bir beyaza
Kudüs’te Ali’ye ya da Ayşe’ye
Gözyaşının kanla karıştığı bir yere
Örneğin Törek köyünde
 Ziyaya Süleyman’a
Şehadet bahçesini
Evlat evlat sulayan
Annelere babalara
Rabbim senin için
Yalnızca senin için
Kurban
 
1
İbrahim
Rüyalar kuşatmış uykularını
Sırılsıklam etmiş ter
Nur topu sakallarını
Gaipten uzanan bir bıçak
Gözleri bağlı İsmail
Şimdi
Hangi yürek
Kocaman açılır teslimiyete
Ya da
Hangi bedende şekil bulur
Aşk
İbrahim
Bir baltayla put kırmak kolay
Bir zamanlık ateş yakması
Acı
Lakin geçer
Zindan duvarlarına yaren olmak
Soyutlanmak üç beş dünya hevesinden kolay
Zor olansa
İşte şimdi
İbrahim
Yüreğinin yarısına
Hançer saplamak
Ve çalmak bıçağı boğazına İsmail’in
Ve kurban
Sevdiğini vermek demektir
Göstermek
Eşe dosta
Zalime mazluma
Dağa taşa
Ve göstermek demektir
Nesiller sonrasına
İbrahim
Çetin yüreklerin imtihanı
Çetin olurmuş
Saf çeliği bükermiş ağırlığı
Oysa sen
Beklemekle geçen yıllardan sonra
Bir göz aydınlığı
Bir dünya güzelliği
İsmail’ini
En sevgilini
Mabuda hediye eyledin
Hem de
Kendi elinle
Kurban

2
Bıçak
Gözleri bağlı
İsmail
Çifte su verilmiş bıçak
Ve yüreğinde mabud aşkıyla
İbrahim
Derken
Eksiksiz bir tevekkülle
Çalındı boğazına bıçak
İsmail’in
Lakin neden kesmez
Sana ne oluyor ki
Vazifeni yapmazsın
Keskin demir parçası
İbrahim
Ey Halil
Ben ki
Vazifemin başındayım
Ama
Halil derki kes
Celil derki kesme
Ey Halil
Sen söyle
Bu demir parçası
Kime itaat eyleye
Hem sonra
İbrahim’e
Halilim diyenin
Celaline yemin olsun ki
Asırlar sonrasına bile
Yeterde artar bu
Kurban

3
İsmail
Ey göz aydınlığı
Ey dünya güzeli
Susadın mı yoksa
Hacer say ededursun
Safa Merve arasında
Cennet Kevserine nispet
Dünya Kevseri Zemzem
Topuklarından akmakta
İsmail
Hem sonra
Başın kurbana
Kalbin Beytullah’a adanmış
Melekler saf saf dizilip
Sana imrenirler
İsmail
Ey göz aydınlığı
Ey dünya güzeli
Ey asrının
Ve asırlar sonrasının
Kulluk abidesi
Ve şimdi
Adınla büyüyor çocuklar
Zaman değiştiriyor
Küfrün zulüm yüzünü
Artık İbrahimler İsmail’i değil
İsmailler İbrahimleri kurban veriyor
Filistin’de Arakan’da
Vatanımda büyüyor yetimlikler
Zindan kapılarında
Kurbanlar
Vedatlar olur, Turgutlar olur
İhsanlar olur
Adlarına tip tip harfler uydurulan
Tipsiz cezaevlerinde
Ve tipsiz zevatların
Tipsiz kararlarıyla
Yani İsmail!
Kurban değişmedi hala
Değişen zaman ve mekân
Lakin
İbrahimler de değişmedi
Nemrutlar da
Hâlâ ilahlık taslayanlar
Bir sinekten korkmakta
Ve bir sinek
İlah devirmek için
Nöbet tutmakta
İsmail
Ey göz aydınlığı
Ey dünya güzeli
Zaman geçe dursun, değişe dursun
Küfür azsın, zulüm çoğalsın
İbrahim’in hac daveti
Kulaklarımızda çınlamakta
Elbet bir kurban sabahı
Tekbirler göğe yükselirken
Bak İsmail bak
Nurlu bir sabah için
Şafak atmakta

Mehmet Salih Gönül / İnzar Dergisi – Kasım 2012 (98. Sayı)