Son İslam peygamberi olan Hz. Muhammed aleyhissalatu vesselam insanlık için de en güzel örnek idi. Peygamberlik ile vazifelendirilmeden önceki yaşantısında da iyilikle ve güzellikle anılan biriydi O. el-Emin’di, insanlar Ona son derece güvenirlerdi. Temiz ahlakıyla, dürüstlük ve doğruluğuyla bilinirdi. Hacerü’l-Esved’i yerine yerleştirme meselesi kabileler arasında çatışmaya neden olabilecekken Onun gelişiyle herkes rahatlamıştı, çünkü O herkesin üzerinde ittifak edebileceği bir kimseydi.
Gençliğinde birçok gencin bulaştığı kötülüklerden uzak durdu. Ticaretle uğraştığında beraber ticaret yaptığı insanlarda olumlu ve unutulmaz izler bıraktı. Kısa örneklerle konuyu anlatalım: Abdullah bin Ebi`l-Hamsa, Peygamberimizle olan bir hatırasını şöyle anlatmaktadır: "Peygamberliğinden önce Resulullah aleyhissalatu vesselâmla birlikte bir alış verişte bulunmuştuk. Bu alış verişten kendisine biraz borcum kalmıştı. Ona, “Falan yere getireceğim” diye söz vermiştim; fakat verdiğim sözü iki gün unuttum. Üçüncü gün hatırlayıp gittiğim zaman Onu yerinde buldum. Bana, “Sen beni sıkıntıda bıraktın. Ben şurada üç gündür seni bekliyorum” buyurdu.”
Bir gün Saîb adında biri Peygamberimizin huzuruna gelerek Müslüman oldu. Saîb, Araplar arasında tanınmış birisiydi. Ashab, Peygamber’in yanında Onu övmeye başladılar. Bunun üzerine Peygamberimiz aleyhissalatu vesselam "Saîb`i methetmeyin, Onu ben hepinizden iyi tanırım" buyurdu. Saîb de Efendimiz’i tasdik ederek şunları söyledi: "Sana canım feda, seninle ticarette arkadaşlık etmiştik. Hak hususunda hatır gönül tanımaz, zerre kadar riyakârlık göstermezdin."
Allah Rasulü hayatı, güzel ahlakı ve davet mücadelesiyle iman edenlere “örnek” olarak gösterilmiştir. Peygambere tabi olmanın, onun yolunu takip etmenin günahların affına vesile olacağı belirtilmiş, Allah’a ve ahiret gününe kavuşmayı umanların O’nu örnek almaları tavsiye edilmiştir. “(Resûlüm!) De ki: Eğer Allah`ı seviyorsanız bana uyunuz ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah son derece bağışlayıcı ve esirgeyicidir.” (Al-i İmran/31) “And olsun ki, Resulullah, sizin için, Allah`a ve ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah`ı çok zikredenler için güzel bir örnektir.” (Ahzab/21)
Evet, peygamber en güzel örnektir. Allah’ı sevenler Peygambere tabi olmalıdırlar. Onun sünnetini bir tarafa atıp kendi akıllarına güvenenler, kendilerini müstağni gören zavallılardan farksızdırlar. Böylelerinin süslü sözlerine kanmamak, Rabbimizin belirlediği istikamette, Rasulünün yolunda yürümek kurtuluş gemisine binmektir.
Onu örnek alanlar kurtulur.
Onu örnek almayanlar, kendilerini örnek almamızı isteme küstahlığında bulunuyorlar.
Onun kutlu yolunu bulanık göstermek isteyenler, bulanık günah denizlerinde boğulmaktan kurtulamazlar.
En Güzel Nesil
Sahabe, Peygamberimiz aleyhissalatu vesselamı örnek almış en güzel nesildir.
Onlar, tevhid çağrısına koştular ve şirk ile olan tüm bağlarını koparıp attılar.
Onlar, aziz İslam uğrunda eziyet, hakaret ve aşağılamalara maruz kaldılar.
Muhacir oldular, Ensar oldular, şehid oldular, şahid oldular.
Çektikleri, Allah katında değerli bulundu ve cenneti hak ettiler. Yolları ve yolda yaşadıkları tüm insanlığa örnek olarak gösterildi: “Rableri dualarına icabet etti: “Şüphesiz ben erkek olsun kadın olsun –ki bazınız bazınızdandır- sizden hiçbir çalışanın amelini boşa çıkarmayacağım. Hicret eden, yurtlarından çıkarılan, yolumda eziyet edilen, savaşan ve öldürülen kimseler var ya; and olsun ki onların kötülüklerini örteceğim ve elbette onları altından nehirler akan Cennetlere koyacağım. Bu Allah’tan mükâfattır. Doğrusu en güzel mükâfat Allah katındandır.” (Al-i İmran:195)
Sahabe, Rasulullah’a son derece bağlıydı. Ona iman ettiklerinde her şeylerinin tehlikeye düşeceğini biliyorlardı. Kimileri malını, kimileri akrabalarını, kimileri çocuklarını kaybetti. Kimileri de şehadetle karşı karşıya kaldıklarında “Kâbe’nin Rabbine andolsun ki, kurtuldum!” diye haykırdı.
Sahabe, peygamber dostudur. Onun Peygamberliğini tasdik etmiş, onunla beraber sıkıntılara göğüs germiş, ona siper olmuştur. İlahi terbiye ile eğitilen ve Kur’an ile ahlaklanan Peygamberi kendine örnek almıştır. Onların şanı daha onlar gelmeden duyulmuş, Rabbimiz onları Tevrat ve İncil’de övmüştür. “Muhammed, Allah`ın elçisidir. Ve onunla birlikte olanlar da kâfirlere karşı zorlu, kendi aralarında ise merhametlidirler. Onları, rükû edenler, secde edenler olarak görürsün; onlar, Allah`tan bir fazl (lütuf ve ihsan) ve hoşnutluk arayıp-isterler. Belirtileri, secde izinden yüzlerindedir. İşte onların Tevrat`taki vasıfları budur: İncil`deki vasıfları ise: Sanki bir ekin; filizini çıkarmış, derken onu kuvvetlendirmiş, derken kalınlaşmış, sonra sapları üzerinde doğrulup-boy atmış (ki bu,) ekicilerin hoşuna gider. (Bu örnek,) Onunla kâfirleri öfkelendirmek içindir. Allah, içlerinden iman edip salih amellerde bulunanlara bir mağfiret ve büyük bir ecir va`detmiştir.” (Fetih:29)
“En Güzel Örnek” olan Rasulullah aleyhissalatu vesselamı anlamak, yolunu takip edebilmek için “En Güzel Nesil” olan Ashab-ı Kiram’ı tanımak, mücadelelerini ve Aziz Peygambere olan bağlılıklarını bilmek gerekir.
Ne mutlu Peygamber ile beraber olan “Güzel Nesle” ve ne mutlu o kutlu yolun takipçilerine!
Mehmet Sait Çimen / İnzar Dergisi – Ocak 2015 (124. Sayı)
Mehmet Sait Çimen