Düşündükçe

Düşüncükçe

Bir çöle giriyorum.

Uçsuz bucaksız

Vahaların, suların ve hatta

Serapların bile görülmediği bir çöl

Sarı bir kayboluş

Beyaz bir ölüm

Ve koyu isyanlar dışında…

Düşündükçe

Bir labirent oluyor her yer.

Karışık ve çözülmeyen

Ukdeli sırlarla süslü.

Akla durgunluk veren

Yani bâtıni

Çözemedikçe

Eriyorum.

Düşündükçe

Bir uçurum kenarındayım.

Karşıya giden tek yol

Dökük bir asma köprü.

Arsız rüzgârların

Sağa sola savurduğu

Bir ikilem, bir korku…

Yürüsem mi?

Bilmiyorum.

Düşündükçe

Bir denizin orta yerindeyim.

Yorgun, bitkin ve mecalsiz.

Bir gemi geçiyor yanımdan

Halatlar uzatılıyor.

Lakin

Çıkarılmaksa maksat

Bir hut gönderin!

Bugün Yunusun

Ödenmemiş borcuyum!..

Düşündükçe

Bir zaman arifesindeyim.

Nuh’a tufanı

Lut’a taş yağmurunu

Salih’e sayha musahhar eden bir zaman

Ve baktıkça

Korkuyorum.

Düşündükçe

Bir bereketli topraktayım.

Ekinlerin Biçildiği…

Yani,

Rüzgâr ekildiğinde fırtına

Fena ekildiğinde,

Bekanın biçildiği bir toprak…

Yüreğimden bir parça ekiyorum.

Yeşerip tomurcuklanıyor.

Çiçek çiçek açıyor tüm sırlar.

Üstüme çöreklenen bu acı

Ruhumu dar eden sancı bitiyor.

Dörtnala koşuyor bir at.

Düşlerimin

Sınırsız düzlüklerinde

Ağlıyorum.

Ve düşündükçe

Bir ricat son buluyor.

Şaha kalkan secdelerde

Bir güvercin kıpırdayıp duruyor.

Gülümsüyorum…