Çocuk ölümleri

kuşların ölümünü izliyorum sigara külüyle kirlenmiş balkondan ceviz ağacının en sağlam dalında yapılmış içinde üç yavrunun olduğu yuvada bir yavruyu kardeşleri atıyor yuvadan sarı beyaz kirli kedinin bir lokması oluyor sadece izliyor annesi kursağındaki yiyeceği diğerlerine vererek bir yavru da zayıf kalıyor bacağı kırılan atın sahibi tarafından vurulması gibi dışlanıyor annesi tarafından kaderin acısı ya da acının kaderi yazılıyor doğa kanununda gözlerim bu acı manzarayı izlerken çocuklar çıkıyor sokağa ellerinde mor kuyruklu uçurtmalar ve yüzlerinde ölümü bilmeyen gülüşler yüzü yokluğun tersimi olan bir çocuk dışlanıyor aralarında yuvadan atılan kuş kediye bir lokma olurken dışlanan çocuk nefrete pay oluyor sokakta aslında çocuklar da çok zalim olabiliyor   çocuk ölümleri izliyorum ekranlarda hem de çeşit çeşit renk renk kimisi derisinin renginden ölürken kimisi ırkından dolayı ölüyor çiçekler şahitlik ediyor ölümlere çelenk, demet ya da tek tek elma kokulu katliama çelenk Filistin’de yiten canlara demet ülkemdeki ölümlere tek bir çiçek şahitlik ediyor çiçek ve ölüm ne de tuhaf duruyor aslında yaşaması için baktığımız çiçek ölümlerimize şahitlik ediyor ve çiçekleri de çocuklar öldürüyor acımasızca kopararak bunca zulüm yetişmiş beyinlerden geliyor kemale ermiş yaşlardan oysa unuttuk mu ki hepimiz çocuktuk bir zamanlar
M. Salih Gönül