Bizi mutluluğa götürecek yolun şifreleri

Peygamberin ahlakını, nasıl yaşadığını, insanlara nasıl davrandığını unuttuk. Kişi bilmediği, zihnini meşgul etmeyen şeyi nasıl yaşasın? Biz Peygamberin ahlak ve yaşantısını unutunca savrulduk, düzenimiz bozuldu, aramıza nifak ve düşmanlık girdi. Çocuklarımıza yabancılaştık. Çocuklarımız kayıp nesillere dönüştü. Derin bir boşluk ve karanlığın içine düştüler. Biz ve çocuklarımız, ailemiz, nesillerimiz Peygamberden, Onun ahlak ve yaşantısından uzaklaşınca mutsuz olduk, düşmanımızın ahlaki ve kültürel saldırıları karşısında güçsüzleştik. Dünyamız da ahiretimiz de tehlikeye girdi. Ona dönmeliyiz. Onu öğrenmeliyiz. Onun ahlakıyla ahlaklanmalıyız. Çocuklarımız Onu öğrenmeli, Ona özenmeli. O nasıl biriydi? İşte birkaç örnek: Peygamber Aleyhisselam, insanların bilgiçlik taslamalarını, bildikleriyle övünmelerini yasaklamıştı. O, herkesi sonuna kadar dinler, kişilerin düşünce ve fikirlerine önem verir, az bilgili, çok bilgili ayrımı yapmazdı. Her zaman; “ Akıl, akıldan üstündür!” derdi. Peygamberin dostları da birbirlerine aynı şekilde davranırlardı. Birbirlerine büyüklük taslamaz, düşüncelerini rahatlıkla birbirlerine söylerlerdi. Aykırı, farklı görüşlere saygı gösterir, her şeyi ben bilirim, yanılmam, sen de kim oluyorsun türü kaprislere asla kapılmazlardı. Muhammed Aleyhisselam, yoksul ve güçsüzlere saygı gösterir, onların dertleriyle dertlenirdi. Onlara daima ikramda bulunur, iltifat eder, onları yanından ayırmazdı. Peygamber Aleyhisselamın etrafında hep yoksullar bulunurdu. Dostlarının, arkadaşlarının çoğu yoksul, güçsüz, vasıfsız kişilerdi. Bu davranışlarından ötürü müşriklerin alay konusu bile oluyordu. Zengin ve soylu müşrikler tevazu Peygamberini alaya alır; “Muhammed’in etrafında yoksullardan, güçsüzlerden, kölelerden başka kimse yok!” derlerdi. Peygamber Aleyhisselam yoksul dostları gibi giyinir, onların yediğinden yerdi. Yaşantısı da yoksulcaydı. Yoksul dostlarından kesinlikle sıkılmaz, onların yanında kendini rahat hissederdi. Onları görmediği vakit arayıp bulur, onlarla karşılaşınca yüzü sevinçle parlardı. Birçok soylu, zengin, itibar sahibi müşrik Peygamber Aleyhisselamın yanına gelip ona şöyle diyorlardı: -Şu kılıksız, kötü kokulu yoksulları, köleleri yanından kovar, onlarla ilişkini kesersen sana iman ederiz! Çünkü biz bu yoksullarla aynı dine inanmaktan, onların yanında oturmaktan utanıyoruz. Resul-i Ekrem bu iki yüzlü, arsız zenginlerin yapmacık iman arzularını yüzlerine çarpıyor, yoksul müminlerle dostluğunu daha da pekiştiriyordu. Yine Peygamberimiz anne-baba hakkına çok önem verirdi. Resul-i Ekrem birçok hadisinde anne ve babanın hakkının ödenemeyeceğini, onlara saygıda kusur edilmemesi gerektiğini buyurmuştur. Peygamber Aleyhisselamın ahlaki anlayışında ana-babanın rızası Allah’ın rızasıdır, cennetin kapısı ana-baba rızasına bakar. Hatta anne ve baba kâfir de olsa, mülhit ve zalim de olsa günlük yaşamda onlarla iyi geçinmek gerekmektedir. Onlara eziyet etmek, onları azarlamak, onlara “öf” bile demek Allah’ı gazaplandırmaya yetmektedir. Bir gün bir adam Peygamber Aleyhisselama gelip: -Ya Resûlallah! dedi. Ben annemi çok sıcak bir günde iki fersah (11 km) boyunca sırtımda taşıdım. Hava o kadar sıcaktı ki yere bir parça et bırakılsaydı pişerdi. Bu hizmetimle annemin hakkını ödemiş olabilir miyim? Peygamber Aleyhisselam: -Hayır, diye cevap verdi. Senin o hizmetin annenin bir tek doğum sancısını belki karşılar. Yine adımın biri yaşlı bir zatla Peygamber Aleyhisselamın huzuruna geldi. Peygamber Aleyhisselam, adama: -Bu yanındaki yaşlı zat kimdir? diye sordu. Adam: -Babamdır, dedi. -Öyleyse onun önünde yürüme, ondan önce oturma, onu adıyla çağırma ve ona sövülmesine sebebiyet verme! Sır saklamak, Peygamber Aleyhisselamın ahlaki özelliklerinden diğer biriydi. İnsanlar ona rahatlıkla açılır, dertlerini, özel sorunlarını anlatırlardı.  Onun söz taşımayacağından, ayıplarını örteceğinden, sırlarını saklayacağından emindiler. Peygamber Aleyhisselam sır saklamayı dinin emirlerinden biri olarak Müslümanlara emir buyurmuştur. Sır, bir tür sözlü emanettir. O emanete hıyanet etmek, büyük günahlardandır. Peygamberimizin ahlaki özelliklerinden biri de yumuşak kalpliliğiydi. Adamın biri katı kalpliliğinden yakındı. Şefkat peygamberi ona: -Yetimi okşa, yoksulu doyur, katı kalpliliğin gider! diye buyurdu. Peygamber Aleyhisselam, katı kalpliliğinden vicdanının zayıflığından şikâyet eden başka bir adama: -Kalbinin yumuşamasını istiyor musun? dedi. O halde yetime merhamet et, başını okşa, karnını doyur. Bunları yaparsan kalbin yumuşar, ince ruhlu, vicdan sahibi bir kişi olursun. Peygamberimiz Müslümanlar arası haklara da çok önem verirdi. Peygamber Aleyhisselam, Müslüman’ın diğer Müslüman kardeşleri üzerindeki haklarını bir hadisinde şöyle sıralamıştır. 1-Rastladığında selam vermesi, 2-Davetine icabet etmesi, 3-Aksırdığında “yerhamukallah (Allah sana rahmet etsin)” demesi, 4-Hastalandığında ziyaretine gitmesi, 5-Öldüğünde cenazesinde bulunması, 6-Nasihat istediğinde, nasihat etmesidir. Peygamber Aleyhisselam bu altı maddeyi sıraladıktan sonra şöyle buyurmuştur. “Bu altı haktan biri bile yerine getirilmediği zaman, o konudaki vacip yapılmamış olur!” Peygamber Aleyhisselamın yaşamına baktığımız vakit bu altı maddeyi de titizlikle uyguladığını görürüz. Peygamber Aleyhisselam şöyle buyurmuştur: -Âdemoğullarının amelleri her perşembe akşamı Allah’u Teâlâ’ya sunulur. Cenab-ı Hak, yakınlarıyla ilişkisini kesenlerin amelini kabul etmez. Bir adam Peygamber Aleyhisselamın huzuruna çıkıp akrabalarını şikâyet etti. -Ya Resûlullah! Ben akrabalarımı sık sık ziyaret ediyorum. Onlara iyilik yapmaktan, yardımcı olmaktan geri durmuyorum. Onlara çok yumuşak davranıyorum. Ama ne yazık ki onlar bana tam tersi davranışta bulunuyorlar! Beni görmeye gelmiyorlar, bana kötü davranıyorlar ve en ufak bir saygı göstermiyorlar. Beni adam yerine bile koymuyorlar! Peygamber Aleyhisselam, adama: -Eğer gerçekten dediğin gibiysen, Allah seninle beraberdir, diye teselli verdi. Rahmet Peygamberi, akrabalık bağlarına çok önem vermiş, dini sebeplerin dışında akrabalık bağlarını koparanları şiddetle kınamış, bu tür kişilerden yüz çevirmiştir. Peygamberin şerefli dostu Abdullah ibni Mesud, cemaate sabah namazını kıldırdıktan sonra şöyle derdi: - Allah aşkına, içinizden akrabalarıyla ilişkisini kesen varsa yanımızdan uzaklaşsın! Biz Rabbimize dua etmek istiyoruz. Gök kapıları akrabalarıyla ilişkilerini kesenlerin yüzlerine kapatılmıştır… Biz ve çocuklarımız Peygamberin ahlakıyla donanırsak sevgi, mutluluk, güzellik, huzur, kurtuluş kapılarını önümüzde açılmış buluruz. Aksi takdirde yalnız karanlığa götürücü, uçuruma düşürücü kapılar açık olur önümüzde. Dünya ve ahirette kaybedenlerden oluruz.
Sadullah Aydın