Kendimizi kazanalım. Buna değişik anlamlar yükleyebiliriz; Zira “Kendimiz”i birçok manada düşünebiliriz.
Aile ve çocuklarımızı kazanalım. “Yakıtı insanlar ve taşlar olan cehennem”den onları fersah fersah ırak edelim. İki dünya saadetinin kapılarını beraber aralamak için nefsimize göre değil Rabbimize göre onlarla muamele edelim. Hayattaki rehberimizin Kur’an, en büyük ve muhteşem örneğimiz ve önderimizin Salallahu aleyhi ve sellem olduğunu yaşayarak gösterelim. “En hayırlı mirasın güzel ahlak ve edep olduğu”nun şuuruyla onlara yaklaşalım. Çocuklarımızın yarınlarımız olduğu bilinciyle hem onların adına hem kendimiz adına yarınlarımıza sahip çıkalım.
Dost ve akrabalarımızı kazanalım. Komşularımızı ve farklı sebeplerden ilgili olduklarımızı kazanalım. Aynı dili konuştuğumuz insanları kazanalım. Onların ıslahı ve selameti, dünya ve ahiret saadetleri için çalışalım.
Aynı davada omuz omuza verdiğimiz; aynı irfan çeşmesinin suyundan içen bir cemaatin, bir tarikatın, bir STK’nın şemsiyesi altında aynı hassasiyetleri paylaşan kardeşlerimizi kazanalım.
“İyilik ve takvada yardım”laşarak, yarışarak; günah ve haddi aşmada birbirimizi uyararak birbirimizi kazanalım. Birbirimizin ahiretini imar ederek, dünya için birbirimizin yardımına koştuğumuz gibi birbirimizin ahireti için de birbirimizin yardımına koşalım.
Camide beraber saf tuttuğumuz ve Allah’ın lütfuyla kardeş kılındığımız –farklı meşrep ve mezhepteki- kardeşlerimizi kazanalım. Gönüllerini kazanalım, onları ve kendimizi tefrikadan arındıralım. İyi niyetlerle birbirimize yaklaşmak için gönül kapılarını açalım, gönül kapılarını çalalım. Birimizi diğerinden ayırmadan, kalplerimizin aynı frekansta çarpması için sadaka olan tebessümleri birbirimize sunalım. Ensar ve Muhacir kardeşliği gibi bir kardeşliğin tesisi yolunda muhabbetimizi birbirimize, nefret ve öfkelerimizi nefsimize, günahlarımıza yönlendirelim.
Zalimlerin gazabına ve zulmüne maruz kalmış, “imdat” diye inleyen kardeşlerimizi kazanalım. Zulüm görmekten, haksızlığa uğramaktan, ezilmekten, sürülmekten, katledilmekten, yok sayılmaktan, asimile olmaktan onları kurtaralım.
Bedeli ne olursa olsun, zalime karşı mazlumun yanında duralım ki mazlumu kazanalım. Haksızlığın karşısında durarak hem zalimin safında hem de ‘dilsiz şeytan’ların safında olmadığımızı ilan ederek mazlumları kazanalım.
Şeytanın ve nefsinin oyununa gelmiş ve günaha batmışlarımızı kazanalım. Emri bil maruf nehyi anil münker ipini onlara uzatıp onları bataklıklardan kurtaralım. “Rab-ı Rahim’in af eden, af etmeyi seven” olduğundan kendisine samimi ve pişmanlık içerisinde dönenlerin tövbelerinin kabul olduğunun şuurunu kazandıralım. Günah işlememekten alınan zevkin günah işlerken alınan zevkten fazla olduğunu, “helal dairesi keyfe kâfi geldiğinden harama girmeye lüzum olmadığı” bilinciyle onları uyandıralım.
Bir de gerçekten kendimizi kazanalım ve en başta hepsinden önce kendimizi kazanalım. Kendimizi kazanmanın ilk adımını kendi üzerimizden atalım. Kendimizi kazanmak için kendimizi mercek altına alalım, ameliyat masasına yatıralım. Başta kendimizin budanacak yanlarını budayalım. Kendimizi kazanmaya başta kendimizden başlama çağrısı, benliğe ve enaniyete bir çağrı değildir. Aksine benliği ve enaniyeti eritmeye bir çağrıdır. Ailenin, akrabanın, dostun, kardeşin ve komşunun elinden tutacak ellerin, bileklerin; onları hakka götürecek ayakların güçlendirilmesidir. Onları hakka çağıracak dillerin temizlenmesidir. Dünya okyanusunda onları hakka taşıyacak kalp gemilerinin rotasının belirlenmesidir. Onları asıl hayata çağıracak hayatın mümkün olduğunca kirlerden arındırılmasıdır.
Kendimizi kazanmaya kendimizden başlamak; tebliğ, irşad ve davet binasının temellerinin atılmasıdır. Ya da davetin yaşayarak yapılmasıdır. Onlarla beraber selamet sahiline demir atmak için ilk küreklerin çekilmesidir.
Çünkü kendilerini fethedemeyenler başkalarını fethedemezler. Kalemiz olan kalbimizi fethedelim ki gönüllerin fethine çıkabilelim. Kendi kusur ve günahlarımızla uğraşalım. Kendi kusur ve günahlarıyla uğraşamayanların başkalarının kusur ve günahlarıyla uğraşmaya hakları olamaz. Nefsimizi başıboş bırakmayıp onun ıslahı için eksiklikle, yoklukla, açlıkla onu zorlayalım ki zor imtihanlara onu hazırlayalım.
Yanlışlarımızdan rücu edelim. Yanlışlarımızdan dolayı pişman ve mahzun olalım. Pişmanlıkla dökülen gözyaşlarını günahlarımızın affı için aracı kılalım. Gözyaşlarımız samimiyetimiz ve pişmanlığımızın şahidi olsun.
Hâsılı kelam bugün kendimizi kazanalım ki yarın kazananlardan olalım. Bugün hayır ekelim; iyilik, güzellik ekelim ki yarın hayır, iyilik ve güzellik biçelim. Hayrı ve iyiliği yarınlarımız adına öyle bir ekelim ki meyve olarak cennet nimetlerini biçelim.
Ki kendimizi hayır yolunda kazanmamızın semeresi cennet olsun.
Mustafa Canan / İnzar Dergisi - Ocak 2012 - 88. Sayı
Mustafa Canan