Adım Aylan

Ben
Suriyeli bir çocuğum
Adım Aylan
Sevgi dolu yüreğim
Umut dolu gözlerim vardı
Yarına dair
Annem babam kardeşlerim
Komşumuzun çocukları
Bahçemizde peşinden koşturup durduğum
Yaramaz bir kedim vardı
Soframızda babamın alın teri
Annemin göz nuru vardı
Belki biraz afacandım
Ama
Ayakları altına cennet serilen
Merhamet pınarım vardı
Ben
Suriyeli bir çocuğum
Adım Aylan
Her geçen an bahtı
Gece gibi kararan
 

Bir gün
Telaş sardı babamı
Annemi hüzün
Gözlerinde korku vardı
Yüzlerinde keder
Küçücük yüreğim
Olup biteni anlamadı
Sonra büyük gürültüler işittim
Saatlerce
Takı takır gelen sesler
Meğerse gürültü bomba
Sesler kurşunmuş
Bilemedim
Annem misket
Babam varil bombası diyordu
Sahi
Misketin bombası mı olurmuş
Küçük oyuncağımın adı
Ölümle anılır olmuş
Ve bir gün
Evimiz yıkıldı başımıza
Varil bombasıymış
Bahçemizdeki çiçekler bile solmuş
Yaramaz kedim ölmüştü
Ben
Savaş görmüş bir çocuğum
Adım Aylan
Güneşin ufukta kayboluşu gibi
Umutları kaybolan
 

Derken
Yollar gördüm günlerce
Toz toprak taş kaya
Uzun uzadıya
Asfalt yollar gördüm
Ve bir de
Annemle babamın
Hüzün dolu gözlerle
Dönüp geriye bakışlarını
Anladım ki
Neşe dolu evimiz
Artık çok uzaklardaydı
Sadece evimiz mi
Umutlarımız hayallerimiz
Geleceğimiz çok uzaktaydı
Yakın olansa
Kan ölüm gözyaşı
Hasret hicret keder
Bilmediğimiz bir diyarda
Bizi bekleyen
Meçhul kader
Ben
Erken büyümüş bir çocuğum
Adım Aylan
Ömrü azıcık
Cefası
Dünyalar kadar olan

Ben
Suriyeli bir çocuğum
Adım Aylan
Üç yaşına
Üç asırlık ömür sığdıran
Umut yolculuğu
Bir ölüm denizinde son bulan
Aslında
Ben değil de
Bir balık olsaydı
Karaya vuran
Çığlıklar yükselirdi
Ta Avrupadan
Evrensel hayvan hakları
Ekolojik denge
Yok olan türler
Seminerleri verilirdi
Televizyonda haberler
Sosyal medyada taglar
Duraklarda resimler asılırdı
Onlar yok olursa
Biz de yok oluruz
Yazıları altında
Ya biz
Biz yok olurken
Nerde bunca haykırışlar
Ben
Ümmetin çocuğuyum
Adım Aylan
Allahtan gayrı
Hiç kimsesi olmayan
 
Ve bugün
İnim inim inlerken
İki milyarlık ümmet
Müslüman coğrafyasında kahır
İslâm ümmetinde
Dert üstüne dert
Firak sarmışken dört bir yanı
Mumla aranır olmuş vahdet
Kıyısında dururken insanlık
Bir ateş çukurunun
Nerde kaldı
O Muhammedi selamet
Suriye Filistin Mısır Arakan
Mora Keşmir ve Bağdat
Müslüman yürekler ağlıyor hepsinde
Çocuklar ölüyor heyhat
Şimdi ben boğulmuşsam
Bir ecnebi denizde
Ve vurmuşsa karaya cesedim
Ali’nin memleketinde Osman
Osman’ın evinde
Ali’nin yeri yokken
Müslüman mızrağında
Müslüman başı varken
Ne önemi var
Karaya vuran cesedimin
Ben
Müslüman coğrafyanın
Yetim çocuğuyum
Adım Aylan
Ne ekmek ne su
Her yerde
Vahdet arayan

Mehmet Salih Gönül / İnzar Dergisi – Ocak 2016 (136. Sayı)