Ey örtülere bürünen, ey içine kapanan,
Ey gördükleri karşısında ne yapacağını bilemeyen
Ey şahid olduğu çarpıklıklara bir çözüm bulamayan
Ey çaresizlikten kendi iç dünyasına çekilen,
Ey yalnızlığa bürünen, sessizliği benimseyen!
Kalk ve korkut insanları, kalk ve uyar insanları!
Kalk ve insanların içine gir!
Kalk ve en orta yerde dur, insanların bulunduğu yerde bulun
Kalk ve kendini Rabbine ada, artık kendini tamamen Rabbinin davasına ver!
Kalk ve korkut, kalk ve inzar et onları
Bu gidişatın hiç de iyi olmadığını haber ver onlara,
Azabın hiç de uzaklarda olmadığını,
Böyle gittikleri takdirde büyük bir felaketin kendilerini beklediğini söyle
Ve Rabbini tekbir et, Rabbini en büyük bil!
Ve Rabbinin büyüklüğünü insanlara bildir, ilan et!
İnsanları uyar ve ikaz et ki Rabbin ekberdir, en büyüktür.
Öncelikle sen Rabbini tekbir et, Rabbin öncelikle senin yanında en büyük olsun!
Rabbinden başka her ne varsa senin gözünde ve gönlünde küçülüversin!
Seni baştan sona Rabbinin azameti bürüsün!
Baktığın her yerde Rabbinin gücünü ve kuvvetini göresin,
Her yerde, her an hep O’nun dediğinin olduğunu bilesin, hep O’nun hâkimiyetine şahidlik edesin!
Senin yanında hatırların en büyüğü Rabbinin hatırı olsun
Hoşnutlukların en büyüğü Rabbinin hoşnutluğu olsun
Senin yanında sözlerin en büyüğü Rabbinin sözü olsun
Senin yanında hükümlerin en büyüğü Rabbinin hükmü olsun!
İşte bu anlamda kalk ve korkut insanları,
De ki; Allah’tan başka büyük bildikleriniz bir hiçtir, kendi dillerinizle büyüttüklerinizdir.
Size hiçbir şey veremezler, sizden hiçbir şey alamazlar.
Ve elbiselerini temizle, elbiselerinin örttüğü bedenini temizle, ruhun tertemiz olsun!
Pisliklerin her türlüsünden uzaklaş, tepeden tırnağa kirlenen şu toplumdan sıyrılıver!
Kendini pırıl pırıl yap ve varlığını bu şekilde Rabbine takdim et!
İnsanlar da seni tertemiz ve arınmış bulsunlar!
Senin bambaşka birisi olduğuna şahitlik etsinler, kendilerinden birisi olmadığını ilk bakışta kabullensinler!
Onların taptıklarına tapma, onların sevdiklerini sevme, onların gözünde ve gönlünde büyüttüklerini büyütme!
Onların koştukları yere koşma, onlarla birlikte dalıp dalıp gitme!
Ve daha sonra bütün bu yaptıklarını gözünde büyütme, çok bir şey sanma!
İnsanların hidayeti için koşuştur, onların kurtuluşu için çırpın, amma bunu onların başına kakma!
Hiç kimseyi bunun minneti altında bırakma, verdiklerini bir yolunu bulup geri almak için uğraşma, asla bir beklenti içine girme, dünyalık bir şeye tahvil edip çevirme!
Bu kutlu yorgunluğun karşılığını hemen bu dünyada geri almaya kalkışma!
Sonra bütün bu koşuşturmalar esnasında neler duyacaksın, neler göreceksin, nelerle karşı karşıya geleceksin, nelerini kaybedeceksin…
Bütün bunlara Rabbin için sabredeceksin!
Düzenlerini bozduğun, sevdiklerini yerin dibine batırdığın için Sana neler neler yapacaklar, nelerle karşılaşacaksın!
Fakat asla geri adım atmayacaksın, varsın nereye varırsa varsın, kim nasıl anlarsa anlasın, söylediğin hiçbir sözü geri çekmeyeceksin!
Bu uğurda başına ne gelirse gelsin, Rabbin için sabredeceksin!
Mehmet Göktaş / İnzar Dergisi - Mayıs 2012
Mehmet Göktaş