Bir gülü sevdim

Sevmek, benim adımda var Sevmek, benim kanımda Seni sevmek, alınyazımda… Mısralar astım yolumun çeperine Şiirler adadım ayaklarının altına İsmini koydum Tam göğsümün üzerine Muska niyetine Her kim taşıyorsa sevdim; ismini Bir Gül’ü sevdim Ki sevmek, benim adımda var…   Cebrail’in avuçlarında sevdim inişini Elli bin yıl mesafeden, nazil olurken melekler Âdem’in kucağında sevdim seni Nazende bir Gül, rahmet saçıyordu yeryüzüne Nuh’un göğsünde tufan kaynıyordu Kenan’ın alnına yapışan çirkeften Sen rayiha serpiyordun sefineye Sefineye sekinet iniyordu Baştanbaşa gül bahçesi… Nuh’un gemisi… Ehlibeytin müjdesi Ehlibeyti sevdim, sana müştak Bir Gül’ü sevdim Ki sevmek, benim aslımda var..,   Ve birden, ateş yakmıyor İbrahim’i Nemrut ölüyor, putlar ölüyor Put yapan Azer ölüyor Ölü ruhlar tekrar tekrar ölüyor Elin İbrahim’in elindeyken diriltiliyor sonra En kadim beldeler Bir Gül’ün hatırına Sana çağıran bir ezan yankılanıyor Ebu Kubeys dağından, İbrahim’ce Susayan çöllere can geliyor Zamana heyecan… Çocuksu sevinçler büyüdü içimde Masallar biriktirdim Seni müjdeleyen Mushaflardan Dört kitabı sevdim, baştanbaşa sen kokan Bir Gül’ü sevdim Ki sevmek, benim yadımda var..   Âşıklar meclisinde amber kokardı zikir Ruhumu depreştirir senli geçen o zaman Kâse kâse üstüne yudumlardı arifler İpeksi dudağından ser gerdan şarabını Cezbe cezbe üstüne Sevişirken yer ve gök Sevda yüklü saadet zamanı durdururdu Zerre zerre sevdalı Sana bütün kâinat Hücre hücre kuşanıp daldım bu aşk seline Bir Gül’ü sevdim Ki sevmek, benim ruhumda var…   Bülbül özgürken uçar, esirken öter Bir Gül’ün hatırına Bu aşkın uğruna Esirdir bülbüller Yaralar sarılmaz gülistanda Kanar da kanar, kalplerdeki aşk Ayrılık, sevgilinin göğsüne başını yaslayınca başlar Aşkın kitabında aynıdır zira Vuslat ve firak Ve aynıdır nar-u ney Şimdi seni anlatır her şey Bu minval üzere işte Bir Gül’ü sevdim Bütün aşklardan öte Ki sevmek, benim canımda var…   Yetim bakışlar üşüşür gönlüme Öksüz kuşlar, kanat çırpar hatıralarımda Savaşa yenik düşmüş şehirler Varoşlarını kusar üstüme Bombalar parçalar minik hayallerimi Sensizlikte açtım gözlerimi Sensiz kapandı gözleri annelerin Sevdim, seni çağıran türküleri Mateme bürünse de tüm nağmelerim İsmini haykıran ağıtlarımı sevdim Bir Gül’ü sevdim Ki sevmek, benim adımda var…   Bir hilal göz kırpıyor Katran dolu geceye Mağarada yarenler, şafakta gün sayıyor Adın düşüyor dillere Fakirin sofrasına ekmek Garibin dizlerine derman geliyor Bir hilal göz kırpıyor Sensiz kalan geceye Sancılanıyor şimdi, yepyeni gündoğumu Umuda can geliyor Solgun yüzlere kan Yüzyıl uyuyan şehir, yeniden uyanıyor Sana dair ne varsa, sinelerde çarpıyor Seni sevdi bu şehir Seni sevdi bu garip Garipler arasında en garip serzenişle Bir Gül’ü sevdim Bir seni sevdim Hep seni sevdim Ki sevmek, benim adımda var…   Sevmek, benim adımda var Sevmek, benim kanımda Seni sevmek, alınyazımda… Yangınlarımın, tufanlarımın ötesinde Kimse reva görmese de Kimse ikbal etmese de Bir Gül’ü sevdim Hiçliğimi her şey yapan bir Gül Ki sevmek, benim adımda var…
Nurullah Gülsever